Koniec pewnej epoki

Kończy się pewna epoka. Pożegnaliśmy właśnie panią kustosz Annę Techmańską, odchodzącą na emeryturę po czterdziestu dwóch latach pracy w Muzeum. Zatrudniona w Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu 22 października 1984 roku w Dziale Historii Muzeum, od 1997 jest kustoszem, od 2001 – kierownikiem Działu Historii, a od września 2017 – zastępcą Dyrektora Muzeum Piastów Śląskich i jednocześnie kierownikiem Działu Historii. Pani Anna to niekwestionowany autorytet w dziedzinie historii Zamku, Muzeum, Brzegu, ziemi brzeskiej, Piastów śląskich, numizmatyki... Autorka licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych, m.in. w „Silesia Numismatica Ducatus Lignicensis et Bregensis”, „Wrocławskich Zapiskach Numizmatycznych”, „Przeglądzie Numizmatycznym”, „Brzeskim Roczniku Zamkowym”. Rozchwytywana nauczycielka, na której lekcjach muzealnych nie sposób było się nudzić, z lekkością unosząca swą wymową ciężar merytorycznych treści. Wzór dla młodszych muzealników.

Data publikacji: 2026-07-29

Jak zmierzyć te czterdzieści dwa lata? Jaką miarę do nich przyłożyć? Jest ich wiele, tak jak wiele jest aspektów funkcjonowania i działalności muzeum i pracy w tego typu instytucji. Jedną z miar są na przykład wystawy czasowe. I tutaj warto wymienić te wystawy, których autorką od A do Z była pani Anna (nie licząc tych, których była współautorką), ponieważ sam ich spis pozwoli nam przypomnieć sobie nie tylko jej osobisty wkład zawodowy w tej materii, lecz także prześledzić kawał historii tego miejsca – Zamku i Muzeum Piastów Śląskich, odbyć sentymentalną podróż do przeszłości i poprzez kolejne lata. A więc wymieńmy te wystawy, niech przynajmniej ten ułamek da jakieś pojęcie o ogromie, jaki kryje się za tymi czterdziestoma dwoma latami:

1. „Artysta i mąż stanu. Ignacy Jan Paderewski” (2001)

2. „Śmiercią naznaczon i sławą. Z dziejów rycerstwa polskiego” (2003)

3. „650. rocznica Kodeksu Lubińskiego” (2003)

4. „Zanurzeni w czasie. Z dziejów fotografii na Śląsku” (2004)

5. „Różnowzorym kobiercem usłane trawniki... Brzeskie Targi Ogrodnicze” (2005)

6. „I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc... W 60. rocznicę zakończenia II wojny światowej” (2005)

7. „Piastowie Śląscy” (w Szkole Podstawowej im. Piastów Śląskich w Wiązowie; 2005)

8. „Blask polskiej szabli” (2005-2006)

9. „Ogrody przy dworach, pałacach, zamkach. Brzeskie Targi Ogrodnicze” (2006)

10. „W dawnej szkole” (2007)

11. „Wiązanki okolicznościowe. Brzeskie Targi Ogrodnicze” (2007)

12. „Jedynym waszym znakiem jest odtąd Orzeł Biały” (2007)

13. „Mennictwo Piastów śląskich” (2007)

14. „200. rocznica bitwy pod Somosierrą” (2008)

15. „Jak czołg przetoczył się wrzesień ziemi ojczystej przez piersi... W 70. rocznicę wybuchu II wojny światowej” (2009)

16. „Skarb monet z Niemodlina. 730 lat Niemodlina” (w Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Niemodlinie; 2013)

17. „Moneta obiegowa w Królestwie Polskim XVI–XVII w.” (2015)

18. „Drzewa genealogiczne z kolekcji Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu” (2015)

19. „Legiony to...” (2015)

20. „To jest to! Z dziejów reklamy na Śląsku” (2016)

21. „Dzieje Polski według komiksu” (2018)

22. „Umyj się, uczesz się... Z dziejów higieny” (2019/2020)

23. „Ceramiczne fascynacje Jolanty Kasińskiej” (2020/2021)

24. „Ale lale! Ambasadorki mody dziecięcej” (2022)

25. „Z przestrzeni serca. Twórczość Joanny Maciejowskiej-Jastrzębski” (2022)

26. „Biblijny rozmach w litografiach i heliograwiurach Marca Chagalla” (2023)

27. „Szóstaki Jana III Sobieskiego. Kolekcja Dawida Janowicza” (2023-2024)

28. „Dokumenty piastowskie w zbiorach Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu. 4. odsłona cyklu wystaw czasowych z okazji 350. rocznicy wygaśnięcia dynastii piastowskiej” (2025)

Kończy się zatem pewna epoka. Ale zaczyna nowa. Dla nas i dla pani Anny. Życzymy pani Annie Techmańskiej przede wszystkim dużo zdrowia i spełniania odtąd wszystkiego, co jej się zamarzy. Żeby nowa epoka jej życia była niekończącą się fantastyczną żeglugą w czasie i przestrzeni ku nowym lądom wrażeń, olśnień, objawień, aby mogła, spokojnie i na luzie, jednak nadal z pasją sobie właściwą oddawać się temu, co dla nie stanowiło istotę życia – z ciekawością dziecka poznawać świat, który jest nam dany, i jego historię.